Ćwiczenia Pośrednie i Bezpośrednie

 

 

Umiejętne stosowanie ćwiczeń Pośrednich i Bezpośrednich rozwiązuje bardzo częsty problem związany z aktywnymi ćwiczeniami szkoleniowymi.

Aktywne ćwiczenia uczą praktycznego działania, ciekawią i angażują uczestników. Są więc lubiane i cenione przez trenerów.

Jest jednak z nimi pewien problem, który nazwałem paradoksem aktywnych ćwiczeń szkoleniowych. Mianowicie:
Im bardziej aktywne i praktyczne jest ćwiczenie, tym mniej osób chce w nim wziąć czynny udział!

W prostym (mało aktywnym) ćwiczeniu każdy weźmie udział. Natomiast przed rozbudowanym ćwiczeniem niemal każdy zastanowi się, czy da radę? A co jeśli popełni błąd i będzie musiał pokazać swoje braki? A potem będzie musiał słuchać tego, co inni o nim powiedzą… A co jeśli ucierpi na tym jego autorytet?

Pomyśli sobie:
– Może więc zrobię lepiej, kiedy popatrzę jak inni działają i posłucham co trener powie. A udział wezmę w kolejnym ćwiczeniu.

Problem w tym, że kolejne jest zwykle jeszcze bardziej wymagające…

Co więc można zrobić?

 

Popularne rozwiązania

Jakimś rozwiązaniem jest wydłużenie integracji – zbudowanie zaufania, otwartości, akceptacji i wyrozumiałości w grupie. Ale to zabiera czas. Co więcej nie wszyscy potrzebują rozbudowanej integracji. Ci, którzy nie potrzebują mogą się nią nudzić.

Jakimś rozwiązaniem jest zaczynanie od mało aktywnych ćwiczeń i stopniowe ich rozbudowywanie. Ale na to też potrzeba czasu. Czasem takie stopniowe rozkręcanie grupy może zając cały dzień. I oczywiście szkolenie nie będzie wpisywało się w nurt aktywnych, ciekawych i angażujących szkoleń.

Na szczęście jest jeszcze jedno rozwiązanie, które:
– zadowoli się króciutką integracją,
– zajmuje mało czasu – nie trzeba rozkręcać grupy do aktywnych ćwiczeń,
– i jest oparte o aktywne i angażujące ćwiczenia szkoleniowe – czyli wpisuje się w nurt aktywnych, ciekawych i angażujących szkoleń.

 

Skuteczne rozwiązanie

Rozwiązaniem oporu przed aktywnymi ćwiczeniami jest:
– wprowadzenie podziału aktywnych ćwiczeń szkoleniowych na pośrednie i bezpośrednie;
– oraz odpowiednie ich stosowanie.

Wpierw wyjaśnijmy jednak co to za ćwiczenia.

 

Czym są ćwiczenia pośrednie i bezpośrednie?

W ćwiczeniu pośrednim uczestnicy pracują nad tym, co zrobił ktoś spoza sali szkoleniowej. Analizują i oceniają to, co kiedyś zrobił ktoś obcy. Następnie określają co z tego oni mogą wykorzystać? Co zrobią w podobnej sytuacji?
Czyli uczą się w pośredni sposób.

Natomiast w ćwiczeniu bezpośrednim uczestnicy pracują nad tym, co sami zrobili. Analizują i oceniają to, co zrobili członkowie grupy szkoleniowej podczas szkolenia. Co było dobrze? Co warto poprawić? Jak postąpić następnym razem?
Czyli uczą się w bezpośredni sposób.

Przed udziałem w bezpośrednich ćwiczeniach uczestnicy szkolenia mogą mieć obawy – jak wypadną, co inni o nich powiedzą?

Obaw tych nie będą mieli przed udziałem w ćwiczeniach pośrednich, ponieważ analizowane jest zachowanie obcych osób spoza sali szkoleniowej.

Dlatego najpierw warto stosować ćwiczenia pośrednie, a dopiero po nich ćwiczenia bezpośrednie.

 

Najpierw pośrednie, później bezpośrednie

Warto stosować ćwiczenia pośrednie, jednak jest ich mało. Większość aktywnych ćwiczeń to zwykle ćwiczenia bezpośrednie.

W praktyce ćwiczenia pośrednie ograniczają się do omawiania zwykłych case study.

Ja do prowadzenia ćwiczeń pośrednich używam Kart Sytuacji. Są to karty na których znajdują się sytuacje z pracy różnych ludzi. Do każdej talii kart dołączona jest 1 gra i 10 ćwiczeń pośrednich, w których uczestnicy szkolenia na różne sposoby układają i analizują sytuacje z kart.

Tym samym aktywnie pracują na sytuacjach innych osób. Wyciągają z nich wnioski i określają co oni z tego użyją w swoim działaniu.

Natomiast samo użycie kart podnosi poziom atrakcyjności ćwiczeń. Pozwala także wyróżnić się trenerowi, gdyż bardzo mało trenerów używa pomocy dydaktycznych w postaci Kart Sytuacji.

Opracowałem 3 zestawy Kart Sytuacji:

Są one świetnym narzędziem do prowadzenia ćwiczeń pośrednich. Lepszego nie znam i nie wiem czy istnieje, bo mało kto w ogóle dzieli ćwiczenia szkoleniowe na pośrednie i bezpośrednie, a już naprawdę nieliczni wymyślają ćwiczenia pośrednie.

Ćwiczenia pośrednie są jednak ważne i bardzo przydatne. Pozwalają:
– po krótkiej integracji przejść do
– aktywnych ćwiczeń szkoleniowych, w których ludzie będą brać udział bez większych obaw;
– a użycie „gadżetu” w postaci Kart Sytuacji wpisuje szkolenie w nurt modnych wymyślnych aktywnych ćwiczeń.

Czyli prowadzimy ćwiczenia aktywne i ciekawe, do których uczestnicy przystępują bez większych obaw o to, jak wypadną i co inni o nich powiedzą.

 

Przykłady ćwiczeń pośrednich

Oto przykłady 2 ćwiczeń pośrednich z użyciem Kart Sytuacji Perfekcyjny Zespół:

Więcej informacji o Kartach Sytuacji znajduje się na poniższych stronach. Można też na nich zamówić Karty Sytuacji: